foto cmc

Algemeen nieuws

René Strengholt 22 - 06 - 2017

Geloven in je buurt: interview met Els Bas

In het eerste interview in de serie ‘Geloven in je buurt’ vertelt Els Bas hoe zij en haar gezin van lieverlee betrokken zijn geraakt bij de mensen in hun straat. Els woont samen met haar man Willem en hun dochter Nadia en Jaïre in de wijk Wippolder. Als gezin zijn ze lid van wijkgemeente Mattheüs.

Toen Els en Willem kwamen wonen in Wippolder hadden ze het verlangen om iets te betekenen voor en bewogen te zijn met hun buren. “Bij ons in de straat leeft iedereen binnen en is het lastig contact met mensen krijgen. Er wonen mensen naast je waarvan je niets weet en die misschien wel heel veel meemaken. We hebben hiervoor gebeden. Die avond ging de bel. De buurvrouw was onwel geworden en of we even konden helpen met bellen naar de Huisartsenpost. En daarna gebeurde er meer dingen waardoor we spontaan betrokken raakten op meer mensen in onze straat.  We besloten om het huizenblok tegenover ons en het rijtje waar wij in wonen te  “adopteren” in ons hart. Het moet overzichtelijk blijven en je moet het kunnen volhouden. We hebben toen de stoute schoenen aangetrokken en een Nieuwjaarsborrel georganiseerd bij ons thuis. Het was spannend of er iemand zou komen. Dat vonden de buren kennelijk ook. Want op het moment dat de eerste de deur uitstapte, kwamen ze bijna allemaal tegelijk (11 van de 17)! Ze vonden het geweldig, waren (bijna) nog nooit bij elkaar over de vloer geweest en sommigen woonden er al 25, 30 of 40 jaar!”

Een volgende stap voor Willem en Els wat het uitdelen van presentjes aan de alleenstaanden met Pasen en Kerst. Tegenwoordig krijgen alle geadopteerde buren met Pasen en Kerst iets van hen en delen hun dochters het uit. “Die komen met handenvol koekjes, snoepjes en andere dingen terug!!”

Een ander moment waarop het contact met de buurt groeide was toen er bij hun buurvrouw van 92 was ingebroken en ze daarna een tijdje bij haar dochter logeerde. “Ik heb een briefje bij de buren in de bus gedaan dat ik bij hen langs zou komen met een kaartje waar ze iets op konden schrijven en ook met de pet rond zou gaan als ze iets wilden geven voor een bloemetje voor de buurvrouw zodra ze weer thuis kwam. Ik had er een half uurtje voor uitgetrokken en ben ruim 2 uur bezig geweest. Ik mocht bij bijna iedereen binnenkomen en heb zoveel gehoord die avond! De opbrengst was zo royaal dat de buurvrouw 2 x een enorm boeket heeft gekregen en een mooi kerststuk.”

Els is daarnaast begonnen met een buur(t)vrouwenavond bij haar thuis, iedere eerste maandagavond van de maand. Dan is er koffie en thee en wat lekkers en zijn alle vrouwen uit de buurt welkom. Er komen meestal zo’n 5-12 dames, een bonte mix aan vrouwen: “uit de straat, maar ook van een aantal straten verderop. Jong en oud, getrouwd of samenwonend en ook single. Met en zonder kinderen. Gelovig of niet. Eenzaam of druk. Ze vinden het allemaal fijn. Na een avond zie een vrouw: “ik heb me zelf 30 jaar lang opgesloten en ben niet onder de mensen geweest. Dit is de eerste keer in al die tijd en ik hoop nog wel eens te komen”. Als ze vragen wat mijn doel is met deze avonden, zeg ik steevast dat ik het waardevol vind dat ze elkaar leren kennen dat het fijn is om je thuis te voelen in je wijk omdat je anderen kent. En eerlijk gezegd is dat ook het voornaamste doel. Natuurlijk hoop ik dat mensen iets van Jezus’ liefde zullen ervaren en dat ze vragen durven stellen over God, dat ze bij ons terecht durven komen als ze vragen of zorgen hebben. En soms gebeurt dat ook”.

Voor de buurvrouwen heeft Els ook app aangemaakt. “Daarin wisselen we van alles uit, bijvoorbeeld: wie er nog zegeltjes heeft van een supermarkt, als iemand een oppas of hulp nodig heeft en uitnodigingen voor bijvoorbeeld de buur(t)vrouwenavond”.

Els en Willem zien dat hun betrokkenheid op hun buren werkt. “Buren worden ook betrokken op elkaar. En wat we voor ze doen wordt gewaardeerd. We kennen nu onze buren, ze komen naar ons toe en ik maak vaak een praatje als ik in de voortuin aan het werk ben. Ik voel me thuis in onze straat. Dat heeft ons bevestigd dat dit is wat bij ons past en dat dit onze taak is in de buurt. En dat motiveert ook om door te gaan”.

Volgende keer het vervolg van het interview waarin Els vertelt over haar motivatie en praktische tips geeft voor het betrokken zijn op je buren.