foto cmc

Blog evangelist

René Strengholt 22 - 06 - 2017

Geloven in je buurt

In de komende tijd hoop ik in het Protestants Kerkblad Delft een serie interviews te plaatsen met christenen in Delft (of omgeving) die hun geloof handen en voeten geven in hun dagelijkse omgeving. Het doel is niet om mensen op een voetstuk te zetten. Het gaat erom van elkaar te leren en elkaar te inspireren. Niet om te laten zien hoe het moet, maar om elkaar voorbeelden te geven hoe het kan en elkaar op ideeën te brengen.

Hoe kijk je aan tegen de buurt waar je woont, de plek waar je werkt of een groep waar je deel van uitmaakt (vriendengroep, sportclub, e.d.)? In hoeverre zie je een relatie tussen je christen-zijn en de plek waar je woont of werkt of je vrije tijd doorbrengt? Wat vind je van de gedachte dat het de plekken zijn waar God je op dit moment geplaatst heeft en je wil gebruiken om zijn liefde zichtbaar te maken? Waar je iets kan betekenen voor een ander? Waar je in je manier van leven en je omgang met anderen iets kan laten zien van je geloof? In hoeverre neem je je dagelijks leven en de mensen om je heen mee in je gebed? Jezus zegt tegen zijn volgelingen: jullie zijn het zout van de aarde en het licht van de wereld. Jullie zijn als zout en licht in jullie stukje van de wereld. Dit roept de vraag op: wat gaat er van mij uit? Hoe kan ik wat betekenen voor mijn omgeving?

Je kan bij deze vragen het gevoel krijgen dat je iets speciaals zou moeten doen of zijn. Volgens mij zit ‘zout zijn’ en ‘licht zijn’ veel meer in het gewone, in de dingen die je normaal al doet in je dagelijks leven. In wat bij jou past. Hoe kan je daarin anderen betrekken? Daarin je leven delen? Een voorbeeld: elke dag moet je eten. Hoe ingewikkeld is het om een keer met anderen samen te eten en gastvrijheid te bieden? Ik ken een moeder die op andere moeders heeft uitgenodigd om regelmatig een ochtend met elkaar te praten over opvoeding. Weer iemand anders heeft een app-groep in de straat om met elkaar mee te leven of waar nodig spullen van elkaar te lenen. In een wijk in Delft voetballen leden van de kerk in de zomertijd regelmatig met jongeren uit de buurt. De interviewserie is bedoeld om elkaar te helpen de mogelijkheden te zien in je dagelijks leven. Vanuit de overtuiging dat God je kan gebruiken op de plek waar Hij je gesteld heeft.

De interviewserie past ook in het beleid Geloven in Delft waar we in de Centrale Missionaire Commissie een plan voor hebben geschreven. Ik citeer: “We zien het stimuleren en toerusten van gemeenteleden om in hun eigen omgeving handen en voeten te geven aan hun christen-zijn en het leven te delen met mensen om hun heen, als speerpunt van Geloven in Delft. Hierbij kunnen gemeenteleden meer impact hebben in hun sociale omgeving als ze met andere christenen in dezelfde omgeving de handen ineen slaan.” Vorig jaar hebben we hier al een aanzet toe gegeven met de avond ‘Smaakmakers’ met Arjen ten Brinke. Hij zei toen: “Vaak kijk je naar het succes van anderen en denk je dat missionair zijn voor jou te ingewikkeld is. Wij hebben ervaren dat je juist dicht bij jezelf mag blijven, bij je eigen hart en je eigen huis,  en dat het dan eenvoudig is: hou van God, hou van mensen en zet de deur van je huis maar open. Deel je leven met mensen, de moeilijke dingen en de mooie dingen. We merken dat deze houding mensen een stuk ontspanning en hoop geeft. Je moet niet van alles wat anderen beter lijken te kunnen. God wil ook normale mensen gebruiken”.

René Strengholt