foto cmc

Blog evangelist

René Strengholt 06 - 10 - 2016

Iedereen missionair?

In mijn vorige blog heb ik verteld over het ‘omdenken’ over de zending van de kerk sinds halverwege 20e eeuw. Voor die tijd was zending iets voor ver weg en voor uitgezonden, gespecialiseerde zendelingen. De wereld was opgedeeld in een thuisfront en zendingsvelden. Door de dekolonisatie en de emancipatie van de kerken in het Zuiden en het Oosten èn door de secularisatie in het Westen, bleek die opdeling niet langer houdbaar. In elk continent is de kerk in een zendingssituatie. Zending is niet een beweging naast de kerk, van enkele bevlogen mensen. Nee, iedere kerk zelf is de gezondene in haar omgeving. Heel het kerkzijn is missionair van de karakter. Als de kerk een taart is, is missionair geen taartpunt, maar een ingrediënt dat heel de taart doortrekt. En de volgende stap is dan: zending is niet iets van enkele enthousiastelingen. Ieder gemeentelid is zelf de zendeling in zijn dagelijkse omgeving. Op een wereldzendingsconferentie in de jaren ’50 (Willingen, 1952) werd het in alle scherpte verwoordt: “There is no participation in Christ without participation in his mission”. Oftewel: hoor je bij Jezus, dan deel je in zijn missie in de wereld. Zijn zending. Op dezelfde zendingsconferentie werd het theologische model gesmeed voor het nieuwe denken over zending, missio Dei (Gods zending). Niet zozeer de kerk heeft een missie, nee, God heeft een missie in deze wereld en schakelt de kerk, schakelt elke gelovige erbij in.

Moet ik dan op de zeepkist gaan staan in het winkelcentrum? Moet ik steeds met mensen over Jezus praten? Kan je missionair zijn als je geen prater maar een doener bent? Deze bezwaren hoor je nog wel eens als je missionair betrekt op iedere gelovige. Leg je daarmee niet een te zware druk op ieder persoonlijk als getuige van Jezus?

Ik geef een paar overwegingen bij deze bezwaren:

-        Missionair ben je samen. Het is niet iets individueels, maar iets van de gemeente samen, zoals die door God geplaatst is in een wijk, een dorp of een stad. De Geest geeft gaven aan de gemeente om in haar omgeving te beantwoorden aan haar roeping. Ieder gemeentelid wordt hierbij ingeschakeld, niet om allemaal hetzelfde te doen, maar ieder heeft een eigen aandeel dat past bij zijn of haar gaven en mogelijkheden, dat aansluit bij ieders passie. De een is meer binnen de kerk bezig, de ander meer er buiten; de een meer praktisch, de ander meer organisatorisch of inhoudelijk; de een is makkelijker in het leggen van contacten dan de ander.

-        Missionair is niet alleen getuigen met woorden. Vertellen over Gods grote daden in Jezus en wie Hij voor jou persoonlijk is, is een belangrijk onderdeel van missionair kerkzijn. En ik zou wensen dat we daarin met elkaar vrijmoediger zouden zijn, minder aarzelend. Maar onze roeping in de wereld is meer dan verkondiging. Het gaat ook over onze manier van leven, over het leven delen met anderen, over het praktisch helpen van een ander, over het zoeken van de vrede en het welzijn van de stad en  haar inwoners, over hoe we omgaan met wat ons is toevertrouwd (mensen, de schepping, bezit). Jezus zegt: jullie zijn het licht in de wereld en het zout van de aarde. Dat gaat over wie we zijn in onze leefwereld. Wat zien mensen als ze naar ons kijken? Zien ze in ons iets van Gods liefde en betrokkenheid?

-        Missionair zijn is ontvangen. Op twee manieren. Ten eerste: Missio Dei betekent dat zending Gods werk is door jou heen. Wat je nodig hebt om door Hem gebruikt te worden - kracht en liefde, gaven en mogelijkheden, wijsheid en fijngevoeligheid, een daad en een woord op het juiste moment - dat geeft Hij. Als je dat beseft, kan je ontspannen missionair zijn, zonder dat het als een last voelt. Omdat het begint met wat God je geeft. Missionair is ten tweede ook ontvangen omdat God al aan het werk is in de mensen en de wereld om je heen. Jij hoeft Hem daar niet te brengen. Je hoeft niets meer dan een schakeltje te zijn in zijn werk. Ontvangen betekent daarom ook: goed luisteren om te ontdekken wie de ander is en waar God al met hem of haar bezig is. Om te horen wat God jou te zeggen heeft door een ander heen. Om te ontdekken wat de ander voor jou kan betekenen en wat jij voor de ander kunt betekenen. Durven we echt open te staan voor God en voor mensen om ons heen?