foto cmc

Blog evangelist

René Strengholt 30 - 11 - 2017

We hebben ongelofelijk veel in huis in Delft

Op 15 woensdag 15 november vond het eerste Stadsgesprek in de Nieuwe Kerk plaats, als onderdeel  van het festival bij de ingebruikname van de monumentale kerk, met bijdragen van burgemeester Marja van Bijsterveldt, dominee Arnold Vroomans, Ria Pool Meeuwsen (DelftseBuur, Bruggen Bouwen Delft) en stadsfilosoof Hubertus Bahorie.  Een kleine honderd Delftenaren waren afgekomen op het gesprek met als thema ‘Delft maken we samen’ en veel van hen toonden zich betrokken. Wat opviel was de optimistische toon die doorklonk in de verhalen van de sprekers en in de inbreng vanuit de aanwezigen. En dat zonder de knelpunten in het Delftse samenleven uit het oog te verliezen.

De burgemeester ging het meest uitgebreid op de knelpunten in. Zij het schetste het maatschappelijk onbehagen en de onzekerheid die er leven o.a. flexibilisering van de arbeidsmarkt, globalisering, migratie: ‘met mij gaat het goed, met de samenleving niet’. Na de ontzuiling is gemeenschapszin geen vanzelfsprekendheid meer en zijn mensen veel sterker teruggeworpen op zichzelf.  Technologische en maatschappelijke ontwikkelingen gaan snel, maar niet iedereen kan in het tempo meekomen. Zo is er een nieuwe tweedeling ontstaan, zeker in een kennisstad aan Delft, waar voor een groep de dynamiek van deze tijd een positieve uitdaging is en een andere groep die achterblijft en afhaakt. Arnold Vroomans zag in Delft ook mensen die niet geholpen willen worden en nergens bij horen of willen horen. “Die zijn het moeilijkst te bereiken”. Ria Pool Meeuwsen wees erop dat de knelpunten niet alleen in de samenleving liggen en citeerde daarbij Martin Luther King: ‘Het zijn de muren binnenin ons die geslecht moeten worden’. Daarbij noemde ze muren zoals haat, agressie, argwaan, superioriteit, slachtofferschap en angst voor het onbekende. Ze riep op de muren af te breken om werkelijk in de ander de mens te zien die hij of zij is en de ander vertrouwen te schenken, hoe verschillend we misschien ook zijn.

De knelpunten bepaalden niet de toon van de avond, maar veel meer de kansen en het optimisme over wat er al gebeurt in Delft om muren tussen mensen en groepen te slechten en naar elkaar om te zien. De burgemeester onderstreepte dit krachtig. “Delft kent een menselijke maat, kent veel particulier initiatief, veel betrokken mensen en organisaties waaronder de kerken, die op allerlei vlak heel veel betekenen”. We hebben ongelofelijk veel in huis in Delft, stelde zij. Daarbij dacht zij ook aan ruim 20.000 studenten die in de stad wonen. “Als we onze studenten zouden kunnen mobiliseren om naast hun studie zich ook een paar uur in te zetten voor de Delftse samenleving komt heel veel energie vrij”. In het gesprek dat volgde, onder leiding van Bram Gille, de gastheer en gespreksleider van de avond, ging het over de vraag of al die mooie initiatieven werkelijk wat veranderen. Niet iedereen wordt bereikt en te veel mensen en groepen staan nog aan de zijlijn, zo werd gesignaleerd. “We zijn er nog lang niet”, erkende ook de burgemeester, “maar de mooie projecten laten zien dat het kán, het zijn lichtpuntjes”.

Van alle sprekers klonk de oproep om dan ook daadwerkelijk in actie te komen. “Laten we zelf de verandering zijn die we hier in Delft willen zien” riep de burgemeester op. “We mogen de tweedeling niet accepteren”, aldus Arnold Vroomans. “We kunnen niet blijven staan bij grote woorden”, stelde Ria Pool Meeuwsen, “willen samenleven is gaan. Ik geloof in een Delftse gemeenschap waarin we met elkaar leven in grote verscheidenheid”. Vanuit de zaal werd toegevoegd dat het ‘gaan’ niet zozeer plaatsvindt in organisaties, maar op persoonlijk niveau, waarbij organisaties op z’n hoogst hulpmiddelen zijn. “Kijk zelf om je heen wat je kunt doen”. In zijn slotcolumn riep stadsfilosoof Hubertus Bahorie op tot idealisme, tot een toekomstvisioen dat ons helpt verder te kijken dan de gegeven werkelijkheid, een visioen waar iedereen in onze samenleving een plek heeft. “We leven niet in een tijdperk van verandering, maar in een verandering van tijdperk. Wees je daarom bewust hoe je de volgende bladzijde van de geschiedenis aan het schrijven bent. Want waar je in gelooft heeft een werkelijkheidsvormende kracht. Geloven is ‘wees, en het wordt’”. Laten we als het gaat om verbetering op de eerste plaats naar onszelf kijken en wanneer het gaat om waardering naar de ander. Het was een positieve afsluiting van een eerste Stadsgesprek, dat om een vervolg vraagt. Niet alleen een vervolg-Stadsgesprek, maar vooral een persoonlijk en gezamenlijk vervolg in het ‘maken van Delft’.